Kuchnia polowa
Kuchnie polowe z I wojny światowej
Kuchnie polowe
kuchnia polowa KP 110
Kuchnia wojskowa (Kuchnia polowa) – kuchnia przystosowana do łatwego przewozu. Stosowana głównie przez organizacje militarne, w okolicach linii frontu lub innym trudnym terenie. Rzadziej spotykana na dużych imprezach plenerowych. Najczęściej występuje w postaci przyczepki jednoosiowej.
Charakterystyka
- Stosowane w kuchniach kotły nadają się głównie do przyrządzania potraw płynnych, takich jak zupy. W Polskiej kulturze, kojarzy się to przede wszystkim z grochówką (zupa z grochu).
- Kuchnia polowa odgrywa istotną rolę taktyczną podczas wszelkich działań militarnych. Wpływa na morale żołnierzy oraz skuteczność w boju.
Dane techniczne
Przykładowe dane techniczne (kuchnia typu KP-340, aktualnie będąca na wyposażeniu Wojska Polskiego):
- masa całkowita: 820 kg
- kotły:
- liczba: 5 szt.
- z płaszczem olejowym o pojemności:
- 110 l: 1 szt.
- 80 l: 1 szt.
- 50 l: 1 szt.
- bez płaszcza o pojemności:
- 50 l: 1 szt.
- 20 l: 1 szt.
- opał: olej napędowy (palnik) lub drewno (ruszt);
- średnie zużycie paliwa: oleju napędowego: 2,5 kg/godz.; drewna – 35 kg/godz.
- wymiary kuchni w stanie złożonym (długość x szerokość x wysokość): 4200x2300x3000 mm
- podwozie: przyczepa 1 osiowa
- rozmiary ogumienia: 6.50-16"PLY
- maksymalna szybkość holowania: 60 km/h
- maksymalna liczba żywionych: 160
Zobacz też
- niezbędnik
- menażka
- manierka
- żelazna porcja
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Kuchnia_polowa”